Bazylika św.  Franciszka w Asyżu (Włochy) to kolejna z najpopularniejszych pielgrzymkowych destynacji. Znajduje się około 1450 kilometrów od naszej Archidiecezji.

  • Bazylika została zbudowana na Wzgórzu Piekielnym (nazwa była związana z wykonywanymi na nim wyrokami śmierci). Dzień po kanonizacji św. Franciszka, 17 lipca 1228 r., papież Grzegorz IX poświęcił miejsce budowy i zmienił nazwę na Wzgórze Rajskie. Tego samego dnia rozpoczęto budowę Bazyliki. Budowa kościoła dolnego trwała dwa lata i w niej złożono ciało świętego. W 1239 r. zakończono wznoszenie bazyliki, konwentu i dzwonnicy. Gotycko-romański kościół zaprojektował zakonnik i architekt Eliasz Bonbarone.
  •  Najważniejszym miejscem w kościele dolnym jest Kaplica Grobu św. Franciszka. Kolumnę – grobowiec otaczają umieszczone w niszach groby pierwszych czterech braci zakonu św. Franciszka, błogosławionych Leona, Masseo, Anioła i Rufina. Oprócz niej podziwiać można kaplice: św. Marcina, św. Stanisława Szczepanowskiego, św. Jana Chrzciciela, św. Szczepana, św. Wawrzyńca, św. Antoniego z Padwy, św. Marii Magdaleny i św. Mikołaja z Bari.
  •  Kościół zdobiony jest licznymi freskami autorstwa: mistrza szkoły pizańskiej – Pisano, florenckiej – Cimabue, Giotto, rzymskiej – Torriti, Cavallini, Rusuti oraz sieneńskiej – Lorenzetti i Martini. Rozbudowa bazyliki miała miejsce w XIV i XV wieku. Ostateczny kształt został nadany w latach 1474 – 1476.
  • 25 marca 1754 roku papież Benedykt XIV nadał jej tytuł bazyliki patriarchalnej oraz kaplicy papieskiej. Podnosząc do godności bazyliki większej, jednocześnie włączył ją do grona świątyń o największej randze w całym Kościele. Jest ona też najważniejszym kościołem franciszkańskim. Stanowi symbol jedności rodziny franciszkańskiej, do której należą trzy zakony: franciszkanie, klaryski i franciszkanie świeccy.
  • W 2000 r. Bazylika i inne zabytki franciszkańskie zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.