„Naród i wiara”

Myśl zorganizowania Pieszej Pielgrzymki z Krakowa na Jasną Górę zrodziła się w 1980 roku w czasie pielgrzymowania w Pieszej Pielgrzymce Warszawskiej, w akademickiej 17-ce „Białej”, kiedy to ponad 300 osobowa grupa młodzieży z Krakowa wspólnie z ks. Józefem Jończykiem i duszpasterzem akademickim z „Miasteczka” ks. Józefem Jachimczakiem wyruszyła w sierpniu z Warszawy do Częstochowy. Podczas tych 9-dniowych „rekolekcji w drodze”, urozmaiconych częstymi zmianami pogody, zawiązały się wśród „braci i sióstr” tak mocne więzy przyjaźni, że grupa postanowiła spotykać się także w czasie roku akademickiego. Od października 1980 roku w każdą czwartą sobotę miesiąca odbywały się spotkania popielgrzymkowe w Kościele NMP z Lourdes w Krakowie w DA „Na Miasteczku”. Przyjeżdżała na nie młodzież z całej Archidiecezji a z czasem zaczęli dołączać starsi i wszyscy Ci, którzy pragnęli w przyszłości udać się pieszo na Jasną Górę. Podczas tych spotkań wypełnionych modlitwami, śpiewem oraz świadectwami pątników powstawała wizja ogólnokrakowskiej Pieszej Pielgrzymki. Wzorowaliśmy się głównie na formacji Pieszej Pielgrzymki Warszawskiej, która miała ponad 2 wiekową tradycję. Organizacją krakowskiej Pielgrzymki kierował duszpasterz akademicki ks. Józef Jachimczak.

Istotną sprawą było wyznaczenie trasy pielgrzymki tak, by nie była ona zbyt uciążliwa, a jednocześnie poprzez ukazanie piękna ziemi ojczystej wskazywała na Jej Stwórcę. Nie było to łatwe także i z tego względu, że trudno było przewidzieć ilość pielgrzymów, a co za tym idzie nie można było decydować się na przejścia polnymi czy też wąskimi drogami, przez tereny podmokłe czy zbyt piaszczyste a także ze względu na osoby niepełnosprawne i na wózkach.

Na „przecieranie” trasy wyruszyła 4 osobowa grupa studentów z Teresą Gratkowską jako przyszłym „głównym kwatermistrzem” i Andrzejem Bac jako przyszłym „głównym porządkowym” na czele, która wstępowała na plebanie, by u proboszczów poradzić się, którędy najwygodniej iść. W czasie tej dwudniowej wyprawy została ustalona przypuszczalna trasa, którą jeszcze kilkakrotnie należało przejść i przejechać aby wyznaczyć miejsca postojów oraz noclegów. Ks. Józef Jachimczak został wyposażony w nominację – „glejt” – Ks. Kardynała Franciszka Macharskiego stanowiącą go Głównym Przewodnikiem by wraz z grupą studentów – pionierów wyruszyć „Szlakiem Orlich Gniazd” prowadzącym z Krakowa do Częstochowy.

Czas przygotowań do pielgrzymki został drastycznie zakłócony 13 maja 1981 roku wydarzeniem, które wstrząsnęło całym światem, a szczególnie sercami Polaków – zamachem na życie Ojca Świętego Jana Pawła II. Trudno zapomnieć te chwile pełne smutku, zatroskania gdy oczekiwano na komunikaty o stanie Jego zdrowia, te godziny spędzone na modlitwie indywidualnej i wspólnej w tylu zakątkach naszego kraju – w końcu Biały Marsz 17 maja 1981 roku młodzieży akademickiej Krakowa i Msza Święta koncelebrowana przez J. Em. Ks. Kardynała Franciszka Macharskiego i duszpasterzy akademickich w Rynku Głównym. Był to moment, który bardzo wielu ludzi skłonił do podjęcia pielgrzymiego trudu by u Jasnogórskiej Matki wybłagać zdrowie i siły dla ukochanego Papieża. Idea Białego Marszu spowodowała by podjąć trud pielgrzymowania w intencji Ojca Świętego i Ojczyzny. Był to rok 1981, rok wielkich nadziei Polaków, płynącej z rodzącej się Solidarności i wolności kraju – wolności, tak niedługo potem drastycznie przerwanej.

 

Ze zdwojoną energią przystąpiliśmy do konkretnych działań organizacyjnych : malowania znaków pielgrzymkowych, projektowaniem znaczka pielgrzymkowego, przygotowania informatorów i plakatów pielgrzymkowych. Dzięki informacjom wrastało zainteresowanie pielgrzymką w wielu miastach Archidiecezji min. w Bochni, Okulicach, Wieliczce, Tarnowie, Nowym Sączu, Zakopanem. Powstały grupy pielgrzymkowe, z których każda miała swojego patrona i ks. przewodnika grupy.

Od czerwca rozpoczęły się systematyczne zapisy pątników do poszczególnych grup. Przy zapisie każdy otrzymywał znaczek pielgrzymkowy, informator i legitymację pielgrzymkową. Wydaliśmy niedużych rozmiarów śpiewnik pielgrzymkowy „Idziemy do Ciebie Matko”, w który można się było zaopatrzyć przy zapisach.

Powstawały wszystkie służby pielgrzymkowe. Grupa kwatermistrzowska pod „wodzą” Teresy przygotowała oznaczenia noclegów i pól namiotowych. Andrzej jako główny porządkowy zajął się przygotowaniem oznaczeń dla służb, mapek trasy i zorganizowaniem służb w poszczególnych grupach. Baza i zaopatrzenie na czele z Katarzyną Woźniak i Teresą Kozak skupowały soki, kawę, herbatę, zamawiały chleb. Ogromnym trudem skompletowaliśmy sprzęt nagłaśniający dla grup, którym opiekował się Marian Gagatek.

Przewodnik Główny Ks. Józef Jachimczak przygotowywał tematykę konferencji, które miały być głoszone na trasie i na postojach.

Myślą przewodnią rozważań były słowa „naród i wiara” a tematami niektórych konferencji były:
– Wiara jako fundament egzystencji narodowej
– W cieniu zagrożeń
– konsumpcyjny styl życia
– Naród w odwiecznym planie Boga- Wolność
– dar i zadanie
– Prawo naczelną normą życia społecznego i indywidualnego
– Sumienie prawe u podstaw życia narodowego

Największe nasilenie zapisów nastąpiło 6, 7, 8 sierpnia kiedy to zapisy trwały od 8 rano do 22 a nawet i dłużej.

Ranek 9 sierpnia 1981 roku obudził się słoneczny i pogodny, zapowiadał się piękny dzień. Od 6 rano po Wawelem – przy ulicy Kanoniczej, Grodzkiej i Bernardyńskiej pielgrzymi nadawali swoje bagaże na samochody ciężarowe. Punktualnie o godz. 7.00 w Katedrze Wawelskiej Ks. Kardynał F. Macharski koncelebrował wspólnie z przewodnikami grup Mszę Św.. Liturgię przygotowali studenci z „Miasteczka”. Metropolita Krakowski skierował do pątników swoje słowo, w którym podkreślił łączność Krakowa – dawnej stolicy Polski a zarazem stolicy Św. Stanisława B.M. z Jasną Górą, gdzie od sześciu wieków króluje Czarna Madonna. Prosił o szczególną modlitwę za Ojca Św., za cały Kościół i Ojczyznę, za sprawy każdego z nas.

Po dziękczynieniu został odczytany list do Ojca Świętego, który Ks. Kardynał przekazał później do Watykanu. Na prośbę Przewodnika Głównego Ks. Józefa Ks. Kardynał poświęcił znaki pielgrzymkowe i pobłogosławił wszystkich pielgrzymów.

O godzinie 9.00 Pielgrzymka wyruszyła z Wawelu, Drogą Królewską, ulicą Grodzką na Rynek Główny i dalej ulica Floriańską, przez Plac Matejki, drogą na Zielonki i do Skały. Przy przejściu przez Miasto towarzyszyło nam wielu mieszkańców Krakowa.

Ks. Kardynał odwiedził pielgrzymów w przedostatnim dniu pielgrzymki po wyjściu z Leśniowa, szedł z każdą grupą i odprowadził nas do Przybynowa.

13 sierpnia na Jasnej Górze oczekiwał na nas Ks. Biskup Stanisław Smoleński. Niezapomnianym przeżyciem było przejście i chwila modlitwy w Kaplicy przed Obrazem Czarnej Madonny. Przeszło wszelkie zmęczenie, zapomnieliśmy o pęcherzach na obolałych nogach, o tym co było uciążliwe w drodze. Każde doświadczenie zamieniało się w radość spotkania z Matką. Z głębi serc wyrywała się modlitwa:

„Matko, nie pamiętaj naszych win,
ale spójrz na naszą wiarę,
na wołanie dzieci i młodzieży,
na troskę matek i ojców.
Usłysz nas matko Boga
i bądź nam zwiastunką
jasnych, nowych, lepszych dni.”